niedziela, 10 marca 2013

Arancini


... czyli sycylijskie kulki ryżowe.
 
Ich nazwa pochodzi od słowa arancia, czyli pomarańczy, którą przypominają. Podawane są jako przystawka. Ich przygotowanie zajmuje trochę czasu, ale warto go poświęcić, bo są znakomite.

 
 
 
 
 
Składniki:

szklanka ryżu arborio

150 g mielonej cielęciny lub mięsa drobiowego

2/3 szklanki mrożonego groszku

3 łyżki oliwy extra vergine

łyżka posiekanej cebuli

125 g pomidorów z puszki

4 jaja

½ szklanki startego sera pecorino

125 g mozzarelli pokrojonej w małe kostki

0,5 szklanki mąki
 
woda

0,5 szklanki bułki tartej

sól, pieprz

olej do głębokiego smażenia

 

Ryż ugotować al dente w lekko osolonej wodzie. Groszek wrzucamy do wrzącej wody na 2 minuty. Odcedzamy i przekładamy do małego rondelka, dodajemy łyżkę oliwy i wodę. Dusimy pod przykryciem 4-5 minut.

2 łyżki oliwy rozgrzewamy na średnim ogniu, dodajemy cebulę, podsmażamy aż zmięknie, dodajemy mięso, a następnie pomidory. Doprawiamy solą i pieprzem i podgrzewamy ok. 20 minut aż zgęstnieje i zmniejszy objętość. Mieszamy z groszkiem.

Do połowy roztrzepanych jajek dodajemy ryż i tarty ser. Z czubatej łyżki mieszanki formujemy w rękach kulkę. Robimy w niej kciukiem dziurkę, do której wkładamy łyżkę stołową nadzienia i kosteczkę mozarelli. Dokładamy mieszanki ryżowej i formujemy zwartą kulę. Kulki obtaczamy w mące, panierujemy w jajkach i bułce tartej. Odkładamy do lodówki na 30 minut.

W głębokim naczyniu rozgrzewamy olej. Wrzucamy kulki i smażymy na złotobrązowy kolor. Odsączamy na ręczniku papierowym. Podajemy gorące.

 
Przepis pochodzi z książki „Oliwa” (Firma Księgarska Olesiejuk)

 

sobota, 9 marca 2013

Flaszka za dychę

W  numerze „Czasu Wina” z czerwca 2011 roku ukazał się interesujący artykuł na temat oliwy z oliwek zatytułowany „Zielone złoto Toskanii”.

Katarzyna Maciejewska Serra, autorka artykułu, dziennikarka specjalizująca się w branży enogastronomicznej (wina, oliwa z oliwek i produkty regionalne z Włoch) i modowej (włoski design i branża tekstylno-odzieżowa), zwraca uwagę, że „największą gwarancję pochodzenia i jakości oliwy z oliwek dają mali i średni producenci.

W tekście czytamy: „Zakup dobrej jakości włoskiej oliwy jest dla przeciętnego polskiego konsumenta znacznym wydatkiem, dlatego warto wybierać te jedynie oliwy, których jakość jest gwarantowana przez europejski znak DOP. Oznacza to, że oliwa pochodzi ze ściśle określonego geograficznie obszaru. Producenci oliwy opatrzonej banderolą DOP muszą się stosować do bardzo rygorystycznych przepisów dotyczących uprawy i procesu produkcji (np. ręczny zbiór owoców). W wyborze warto kierować się również ceną, która w przypadku włoskiej oliwy DOP nie spada poniżej dziesięciu euro za butelkę. Producenci z rejonu Chianti Classico deklarują, że taki jest w rzeczywistości ich koszt własny wytworzenia jednego litra oliwy”.

Autorka artykułu odnosi się także do świeżości oliwy: „W praktyce może się okazać, że kupiona przez nas oliwa, opatrzona przyjętym powszechnie w tym przypadku rocznym okresem gwarancji, jest mieszanką oliw pochodzących z kilku poprzednich roczników. Ten zalegalizowany obowiązującymi przepisami proceder jest powszechnie stosowany przez wielkich włoskich producentów. Ponadto ich produkty są często mieszanką oliw z oliwek pochodzących z całego obszaru Morza Śródziemnego (Tunezja, Hiszpania, Grecja, Turcja). Takie nierocznikowe oliwy znajdziemy dziś również w większości polskich marketów”.



Fragmenty artykułu pochodzą z pisma „Czas Wina” nr 3(51) z 2011 roku.

Ciacho z jabłkami

Błyskawiczne ciasto, bardzo aromatyczne i lekkie. Z jabłkami, które kojarzą się z jesienią i oliwą kardamonową, która nadaje egzotyczny, ciepły zapach.








Składniki:

4 jaja

1,5 szklanki mąki

szklanka cukru

0,5 szklanki oliwy kardamonowej

1,5 łyżeczki proszku do pieczenia

5 jabłek, obranych, pokrojonych w cząstki



Jaja utrzeć z cukrem, dodać oliwę i wszystko razem miksować. Następnie dodać mąkę i proszek do pieczenia i dalej mieszać do uzyskania gładkiej masy.

Tortownicę lub blachę wysmarować tłuszczem i posypać bułką tartą lub wyłożyć pergaminem (preferuję ten drugi sposób). Wylać ciasto, ułożyć jabłka. Piec godzinę w piekarniku w temperaturze 170 st. C.

Tatar

Klasyczna polska przystawka. Mięso wybieramy uważnie, gdyż podajemy je surowe. Najodpowiedniejsza do tego dania jest polędwica wołowa. Aby tatar był smaczny, trzeba go dobrze doprawić, nie żałować pieprzu. Potrawa nabierze jeszcze charakteru i bogatszego smaku, jeśli doda się oliwy Carni Rosse (do czerwonych mięs). To włoska oliwa z domieszką przypraw - curry, papryki czerwonej, czosnku, cebuli, czarnego pieprzu i szałwii.



500 g najwyższej jakości świeżego mięsa wołowego, zmielonego
cebula

surowe żółtko

3 łyżki oliwy naturalnej lub smakowej np. Carni Rosse

łyżka musztardy
sól, pieprz



Mięso wymieszać z oliwą. Dodać pokrojoną w kostkę cebulę, żółtko, doprawić solą i pieprzem. Można podawać z korniszonami, grzybkami w occie lub kaparami. Tatar świetnie smakuje ze świeżym pieczywem, może być podawany na kawałkach bagietki.

Najlepszym kompanem tatara jest oczywiście schłodzona wódka.

 



Kurczak duszony z octem balsamicznym

Oto przykład kurczaka cudownego w swej prostocie, którego jakość jest całkowicie uzależniona od doskonałości składników.



Przepis pochodzi z książki „Kuchnie świata” (G+J) z rozdziału dotyczącego oczywiście kuchni włoskiej. Tom zawiera 150 przepisów z kilkunastu krajów świata, od Francji, Hiszpanii i Włoch, po Indie, Chiny i Meksyk.





Przy wyborze książek kulinarnych kieruję się wieloma elementami – po pierwsze oczywiście przepisy, nie bez znaczenia są też format, papier i oczywiście fotografie - najlepiej takie, które natychmiast zachwycą, zachęcą, wywołują apetyt. „Kuchnie świata” wszystkie te pozytywne cechy łączy. Polecam!






 



Składniki:

1 kurczak podzielony na 8 porcji

1 szklanka chianti lub innego wytrawnego wina

¼ szklanki (60 ml) octu balsamicznego

2 łyżki oliwy

2 ząbki czosnku

1 gałązka świeżego rozmarynu

Sól, pieprz



Kawałki kurczaka osuszyć papierowym ręcznikiem, oprószyć solą i pieprzem. Ma dużej patelni rozgrzać oliwę. Włożyć kurczaka i czosnek, smażyć z obu stron ok. 20 minut, odwracając w miarę potrzeby, aż mięso dobrze się zarumieni.

Wybrać nadmiar tłuszczu, włożyć gałązkę rozmarynu, wlać wino i ocet, zagotować. Zmniejszyć ogień do średniego, przykryć i gotować ok. 15 minut, od czasu do czasu odwracając kawałki kurczaka, aż mięso dobrze się udusi. Kurczaka przełożyć na ogrzany półmisek, przykryć i trzymać w cieple.



Ogień zwiększyć do dużego, zagotować płyn na patelni. Gotować, aż częściowo odparuje i zgęstnieje, tworząc aromatyczny sos. Usunąć czosnek i rozmaryn. Doprawić solą i pieprzem. Kawałki kurczaka polać sosem i od razu podawać.