Oliwa jest dobra na wszystko. Złoto w kuchni, skarb, bez którego przygotowanie smakowitych potraw uważam po prostu za niemożliwe. Jest równie cennym produktem dla zdrowia, to podstawa zalecanej przez lekarzy diety śródziemnomorskiej. Dlatego z wielką ciekawością sięgnęłam po wspomnienia sycylijskiej pisarki i zaraz po otwarciu książki natknęłam się na takie zdanie: „W każdej sytuacji czymś bezcennym okazywała się kropla oliwy”. Bellisimmo! Każdą stronę napisaną przez bratnią mi duszę pochłaniałam niczym ulubioną, skąpaną oczywiście w oliwie, sałatkę capresse.
Pomysł na książkę, jak wyjaśnia autorka, pojawił się znienacka. Simonetta Agnello Hornby przymierzała się do stworzenia książki kucharskiej z przepisami jej babci. Gdy sięgnęła po babciny zeszyt, wróciły wspomnienia z dzieciństwa spędzanego w latach pięćdziesiątych w wiejskim domu w Mosè na Sycylii. Simonetta i jej siostra Chiara należą do piątego pokolenia rodziny, które zamieszkiwało te okolice. Rezydencja została zbombardowana w czasie drugiej wojny światowej, odbudował ją ich ojciec, baron Agnello. Obecnie Fattoria Mosè otworzyła swe podwoje dla turystów, zwłaszcza po sukcesie książki Simonetty Hornby.
Wśród najbardziej żywych wspomnień autorki dominują te związane z zapachami, smakami i przygotowywaniem potraw. Kuchnia w domu małej Simonetty była z gruntu wegetariańska, to co pojawiało się na stole wyznaczone było rytmem pór roku. Sery, pomidory, bakłażany, cukinie i inne warzywa przerabiane na wiele sposób, migdały, gdy pojawiała się pora ich zbiorów oraz świeżo wypiekany chleb i oczywiście oliwa, główny produkt gospodarstwa. Nie mogło też zabraknąć deserów.
Ta książka to również portret Sycylii w połowie XX wieku w rodzinie ziemiańskiej arystokracji. Autorka wydobywa z pamięci obrazy nie tylko członków rodziny czy rozmaitych gości, którzy często bywali w Mose, jak np. uczniowie seminarium duchownego, ale także służbę.
Smaku opowieści dodają fotografie, a „tą bezcenną kroplą oliwy” są naturalnie przepisy, zebrane przez siostrę pisarki, Chiarę.
(et)
"Kropla oliwy"
Simonetta Agnello Hornby
tłum. Mateusz Salwa
Wydawnictwo Czarne
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sycylia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sycylia. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 12 czerwca 2014
piątek, 7 czerwca 2013
Dom na Sycylii
Sycylia jest wyspą pełną tajemnic, kontrastów, skrzyżowaniem kultur i ojczyzną gastronomii, a przynajmniej cukiernictwa. Wabi, a jednocześnie budzi strach. Taki właśnie obraz gorącego włoskiego regionu jawi się z książki brytyjskiej powieściopisarki Rosanny Ley. Lektura "Domu na Sycylii" pobudza zmysły, rozpala wyobraźnię i inspiruje do podróży. Czytelnik z uwagą i niemałą zazdrością już od pierwszej strony śledzi losy głównej bohaterki Tess Angels, na którą spada jak grom z jasnego nieba wieść o niespodziewanym spadku. Kobieta może wejść w posiadanie Villi Sirena tylko pod jednym warunkiem – musi udać się z Anglii do sycylijskiego miasteczka Ceteria.
Magiczne piękno wyspy i jeden z jej urodziwych mieszkańców oczaruje Tess, ale przy okazji wyjazdu wyleje się sporo goryczy – na jaw wyjdą rodzinne tajemnice sięgające drugiej wojny światowej, wieloletni spór o skarb, wreszcie kradzież i zdrada, dojdzie do tego konflikt na linii matka-córka. Na 500 stronach aż roi się od emocji. A apetyt rośnie w miarę jedzenia.
Jest tu namiętność, słodycz, żar, humor, ale i cierpkość i gorycz, zupełnie jak w sycylijskiej kuchni. Liczy się finalny efekt, a ten… A zresztą, próbowaliście Państwo cassaty?
Rosanna Ley
Dom na Sycylii
Wydawnictwo Literackie
niedziela, 10 marca 2013
Arancini
... czyli sycylijskie kulki ryżowe.
Ich nazwa pochodzi od
słowa arancia, czyli pomarańczy, którą przypominają. Podawane są jako przystawka. Ich przygotowanie zajmuje
trochę czasu, ale warto go poświęcić, bo są znakomite.
szklanka ryżu arborio
150 g mielonej cielęciny lub mięsa drobiowego
2/3 szklanki mrożonego groszku
3 łyżki oliwy extra vergine
łyżka posiekanej cebuli
125 g pomidorów z puszki
4 jaja
½ szklanki startego sera pecorino
125 g mozzarelli pokrojonej w małe kostki
0,5 szklanki mąki
woda
0,5 szklanki bułki tartej
sól, pieprz
olej do głębokiego smażenia
Ryż ugotować al dente w lekko osolonej wodzie. Groszek
wrzucamy do wrzącej wody na 2 minuty. Odcedzamy i przekładamy do małego
rondelka, dodajemy łyżkę oliwy i wodę. Dusimy pod przykryciem 4-5 minut.
2 łyżki oliwy rozgrzewamy na średnim ogniu, dodajemy
cebulę, podsmażamy aż zmięknie, dodajemy mięso, a następnie pomidory.
Doprawiamy solą i pieprzem i podgrzewamy ok. 20 minut aż zgęstnieje i zmniejszy
objętość. Mieszamy z groszkiem.
Do połowy roztrzepanych jajek dodajemy ryż i tarty ser. Z
czubatej łyżki mieszanki formujemy w rękach kulkę. Robimy w niej kciukiem
dziurkę, do której wkładamy łyżkę stołową nadzienia i kosteczkę mozarelli.
Dokładamy mieszanki ryżowej i formujemy zwartą kulę. Kulki obtaczamy w mące,
panierujemy w jajkach i bułce tartej. Odkładamy do lodówki na 30 minut.
W głębokim naczyniu rozgrzewamy olej. Wrzucamy kulki i
smażymy na złotobrązowy kolor. Odsączamy na ręczniku papierowym. Podajemy
gorące.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
