Pożywna i aromatyczna zupa dla tych, którzy nie mają czasu na dłuższe
gotowanie. Z powodzeniem, jak większość zup azjatyckich, może zastąpić pełny
posiłek. Obfituje w wyraziste smaki typowe dla kuchni tajskiej: limonki, świeże
zioła, kokos oraz imbir. Imbirowy smak i aromat nadaje potrawom oliwa Colonna Ginger, która
powstaje w wyniki jednoczesnego tłoczenia oliwek i kawałków korzeni
imbiru.
Składniki:
2 piersi
kurczaka
łyżka pasty
curry
puszka mleka
kokosowego
2 łyżki soku
z limonki
1 łyżka
posiekanej kolendry lub natki pietruszki
6 łyżek oliwy
Colonna
Imbir
Sól i pieprz
do smaku
Mięso pokroić
w małą kostkę. Delikatnie podsmażyć na łyżce oliwy Colonna i wyjąć z rondla.
Pastę wymieszać z oliwą i podgrzać na średnim ogniu. Mieszając dodać mleko
kokosowe, a następnie mięso. Przykryć i dusić przez 15-20 minut. Wsypać
kolendrę, przyprawić solą i pieprzem do smaku, dodać sok z limonki i gotować
jeszcze 5 minut.
Aby mięso
miało lepszy smak warto je zamarynować wcześniej w oliwie Colonna i soku z
limonki.
sobota, 9 marca 2013
Sos pomidorowy
Koniec lata to najlepsza pora na zabawę z pomidorami. Można ten sezon
spędzać tak, jak robią to Hiszpanie – urządzając fiestę pod nazwę „Tomatina”. W
tegorocznej wojnie na pomidory wzięło udział 45 tys. uczestników, którzy
obrzucili się 120 tonami pomidorowej amunicji. Można też inaczej wykorzystać
sezon, w którym pomidory są wreszcie takie słodkie i pachnące – przygotowując
przetwory. Ich wyborny smak i piękny aromat w pełni docenimy zimą.Składniki:
2 kg pomidorów
2 duże cebule
4 ząbki czosnku
pęczek bazylii
1 łyżka płaska soli
pieprz
oliwa czosnkowa
Pomidory sparzyć, obrać ze skóry, pokroić w kostkę. Pokroić też w kostkę cebule. Spryskać patelnię lub dno garnka oliwą, podsmażyć cebulę, dodać pomidory. Dusić warzywa na małym ogniu pod przykryciem przez 40 minut. Jeśli pomidory nie puszczą soku, dodać 100 ml wody i dalej gotować. Przetrzeć przez sitko. Następnie dodać siekany czosnek i bazylię, przyprawić i dusić jeszcze 15 minut. Przelać sos do słoików. Zakręcić je i pasteryzować 30 minut.
Ciasteczka śliwkowe
Bergamia to oliwa extra vergine zrobiona z organicznych kalabryjskich
bergamotek (odmiana pomarańczy). Jest wyprodukowana poprzez równoczesne
tłoczenie rozkawałkowanych świeżych bergamotek oraz wczesno zebranych oliwek.
Złotożółta aromatyczna oliwa posiada kwiatowo-cytrusowany smak, z zaskakująco
nieznaczną ostrością. Idealna do marynat oraz do sporządzania ciastek i
herbatników.
2 szklanki mąki
2 łyżeczki proszku do pieczenia
2/3 szklanki cukru
½ szklanki suszonych śliwek
1/3 szklanki kandyzowanej skórki pomarańczy
½ szklanki oliwy Colonna Bergamotka
5 łyżek mleka
Mąkę i proszek do pieczenia wymieszać z cukrem. Dodać śliwki i skórkę pomarańczową. Wymieszać a następnie dodać oliwę oraz mleko i wszystko razem wyrobić na jednolitą masę. Wyłożyć ciasto łyżką na blachę. Piec 20 minut w temp. 180 st. C.
2 szklanki mąki
2 łyżeczki proszku do pieczenia
2/3 szklanki cukru
½ szklanki suszonych śliwek
1/3 szklanki kandyzowanej skórki pomarańczy
½ szklanki oliwy Colonna Bergamotka
5 łyżek mleka
Mąkę i proszek do pieczenia wymieszać z cukrem. Dodać śliwki i skórkę pomarańczową. Wymieszać a następnie dodać oliwę oraz mleko i wszystko razem wyrobić na jednolitą masę. Wyłożyć ciasto łyżką na blachę. Piec 20 minut w temp. 180 st. C.
Carpaccio z łososia
Bardzo smaczna przystawka i jeszcze do tego zdrowa. Łosoś i oliwa
zawierają nienasycone kwasy tłuszczowe, zapobiegające powstawaniu wielu chorób
m.in. chorób serca. Carpaccio tradycyjnie przygotowuje się z surowego mięsa,
które zwykle polewa się oliwą. Ten przepis harmonijnie łączy
smak wędzonego łososia z cytrynową oliwą. Carpaccio podane z kieliszkiem
schłodzonego białego wina jest prawdziwą ucztą.Składniki:
opakowanie wędzonego łososia – 200 g
1/3 szklanki oliwy (np. oliwy cytrynowej Colonna)
łyżka soku z cytryny
1 łyżeczka kaparów
mała cebula drobno posiekana
łyżka posiekanej natki pietruszki
pieprz
Sos: posiekać kapary, wymieszać w miseczce z oliwą i sokiem z cytryny
Na talerzu ułożyć plastry łososia. Posypać cebulą. Polać wszystko sosem, udekorować natką, przyprószyć świeżo zmielonym pieprzem.
Bruschetta? Fettunta? Grzanki!
Jeśli przeprowadzilibyśmy sondę wśród przypadkowych osób na ulicy,
zadając im pytanie, co to jest bruschetta, to obstawiam, że większość odpowiedzi
brzmiałaby tak: grzanka z pomidorami ewentualnie kromka podpieczonego pieczywa
posmarowana czosnkiem, posypana pomidorami pokrojonymi w kostkę i skropiona
oliwą.„Nie pozwólcie sobie wmówić, że bruschetta może składać się z czegoś innego niż posmarowanej oliwą kromki opiekanego chleba” – grzmi Marlena de Blasi. Bruschetta to po prostu opieczony chleb, najlepiej nad ogniem drzewnym lub w drodze wyjątku w piekarniku, polany dużą ilością oliwy.
Zajadamy więc smakowity chlebek sowicie spryskany oliwą (raz czosnkową, raz bazyliową) i popijamy wino. Pieczywo rozpływa się w ustach, my rozpływamy się nad prostotą a jednak egzotycznością tej potrawy. I wciąż nurtuje mnie ten pomidorowy dodatek.
Sięgam więc po ulubione „Sekrety kuchni włoskiej”, w której Elena Kostioukovitch wśród lokalnych potraw Toskanii wymienia oczywiście bruschette. I co? Autorka informuje, że bruschette to o zgrozo grzanki „posmarowane cielęcą śledzioną utartą z cebulą, saradelą, kaparami i pieprzem albo drobno siekanymi podrobami, wątróbką, podrobami z drobiu, płaskimi skorupiakami rawkami”. Na koniec dodaje na szczęście: „bruschette je się też tylko z kawałkami pomidora albo z dużą ilością oliwy z oliwek z solą (noszą wtedy nazwę fettunte)”.
Jestem ciekawa co na to Paolo Cozza, jak by nie patrzeć Włoch. Asekuracyjnie w swojej książce „Włoska kuchnia na polskim stole” podaje recepturę na bruschettę al pomodoro. Informuje przy tym ‘bruschetta jest jedną z najpopularniejszych przystawek we Włoszech. Można powiedzieć, że jest podobna do pizzy, mimo iż zamiast ciasta używamy opieczonego chleba. To, co do niego dodamy, zależy od naszej fantazji i smaku”.
W kuchni mam piękne pomidory i wciąż ciepły piekarnik po
podgrzewaniu w 200 st. C chleba. Szybko kroimy bagietkę w ukośne kromki,
podpiekamy je w piekarniku. W międzyczasie kroimy w kostkę dwa duże mięsiste
pomidory, siekamy garść czarnych oliwek i kilka ząbków czosnku, rwiemy na
kawałki świeżą bazylię, lejemy nieprzyzwoicie dużo oliwy, dodajemy sól i pieprz.
Mieszamy. Wyjmujemy chrupkie pieczywo, na nie nakładamy mieszankę pomidorową. I
smakujemy. I nic nam już nie jest do szczęścia potrzebne.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
