wtorek, 14 stycznia 2014

Makaron z borowikami i balsamico




 Borowiki w tym daniu nabierają cudownego słodko-kwaśnego smaku.



Porcja na 4 osoby

350 g makaronu (o dowolnym kształcie)
200 g borowików (świeżych lub mrożonych)
50 g octu balsamicznego np. Conte di Bellomonte
50 g parmezanu
garść rukoli
5 łyżek oliwy
szalotka
3 łyżki siekanej natki pietruszki
sól i pieprz



Posiekaną szalotkę zeszklić na oliwie, dodać pokrojone w plasterki borowiki. Doprawić solą i pieprzem. Dusić ok. 5 minut. W tym samym czasie wstawić wodę na makaron, który trzeba ugotować al dente.

















 Do grzybów dodać ocet balsamiczny i razem dusić. Zetrzeć na tarce parmezan. Rukolę lekko posiekać, ułożyć na talerzu, skropić oliwą. 

Ugotowany makaron dodać do grzybów, wymieszać, posypać parmezanem i natką i wyłożyć na talerze z rukolą. Posypać świeżo zmielonym pieprzem. 












czwartek, 19 grudnia 2013

Smaki kuchni włoskiej

To nie jest zwykła książka kucharska. Ani nawet poradnik kulinarny. To przede wszystkim wysmakowany album, bardzo elegancki, starannie wydany, który zasługuje na to, aby znaleźć się w posiadaniu miłośniczki lub miłośnika Włoch, kuchni włoskiej i sztuki kulinarnej. Nie dość, że wprowadza w świat smakowitych, wybornych i aromatycznych potraw, to jeszcze sam wygląda wysmakowanie i niezwykle apetycznie. Opracowanie graficzne jest wyjątkowej urody. Piękne fotografie, oprawa twarda z obwolutą, duży format, (270x360 mm), dobór czcionki, wszystko tutaj harmonizuje ze sobą.

Wróćmy jednak do treści. Ze smakiem, pasją i ze znawstwem o kuchni włoskiej opowiadają rodowici Włosi: Umberto Galimberti, profesor antropologii kultury na Wydziale Literatury i Filozofii Uniwersytetu Ca’ Foscari w Wenecji, wykładowca filozofii historii i psychologii dynamicznej i Giovanni Ballarini, przewodniczący Włoskiej Akademii Kuchni. Autorzy omawiają różne surowce używane we włoskiej kuchni (pomidory, karczochy, sery, makarony itd.), piszą jak je przygotować i wykorzystać. Prawdziwemu skarbowi wśród włoskich serów – pecorino – poświęcono kilka stron, prezentując jedynie 20 wybranych odmian (Pecorino di grotta, Pecorino z Pienzy dojrzewający w sianie, Pecorino rzymski DOP, Pecorino toskański z truflami…).

Szczególnie warto zwrócić uwagę na rozdział o oliwach, nieodzownym składniku bardzo wielu potraw śródziemnomorskich. Autorzy mają sporą wiedzę na ich temat, przybliżają rozmaite rodzaje oliw, z podziałem na regiony, smaki, prezentują technologię wytworzenia i zwracają uwagę na ważną sprawę uważnego czytania etykiet. To właściwie miniprzewodnik po oliwach, po włoskich smakach.

Znakomite kompendium wiedzy w jednym tomie z wybornymi ilustracjami, które podsycają apetyt. Książka wyśmienita na prezent!


Smaki kuchni włoskiej
Umberto Galimberti, Giovanni Ballarini

Wydawca Wydawnictwo Jedność
Tłumacz Iwona Jamrozik, Ewa Firewicz

poniedziałek, 16 grudnia 2013

Ciasto z chleba świętojańskiego

Kilka lat temu w Chorwacji w cieniu niewielkiego drzewa z dużymi strąkami przypominającymi bób po raz pierwszy raczyliśmy się rakiją od rogača. Rok później dość oryginalny smak tajemniczego składniku powrócił – tym razem w zakupionym we włoskim Bari likierze carrubo.








Szarańczyn strąkowy, bo o niego chodzi, pochodzi z regionu Morza Śródziemnego, w naszym kraju jest mało znany, chociaż zaczyna się pojawiać w sklepach ze zdrową żywnością - w dziale cukry. Inne jego nazwy to drzewo karobowe, karob, ceratonia. Strąki nazywane są chlebem świętojańskim.

Chleb świętojański jest bogaty w cukry – sacharozę.  Jest doskonałym źródłem minerałów takich jak: magnez, żelazo, wapń, fosfor oraz witamin. Jest jest hipoalergiczny i beztłuszczowy. Dojrzałe nasiona są lekko słodkie, niektórzy zajadają je na surowo, ale najczęściej wykorzystywane są w postaci proszku, jako substytut kakao. Można się w nim doszukać smaku czekolady.

Zmielonego chleba świętojańskiego używa się do sporządzania ciast i ciasteczek, jest też częstym składnikiem likierów. Mączka chleba świętojańskiego jest popularnym środkiem zagęszczającym. Z kolei syrop z chleba świętojańskiego jest wykorzystywany jako słodzik, sporządza się z niego lek na kaszel i ból gardła. Strąkami szarańczynu karmone są również zwierzęta.

I jeszcze ciekawostka - ziarna, niezależnie od wielkości i objętości, ważą po 0,2g i stąd wzięła się miara karata używana w jubilerstwie.

Z ostatniej wyprawy do Chorwacji przywieźliśmy mielony chleb świętojański, który doskonale sprawdził się jako składnik ciasta "Kocke od rogača"

A oto receptura na "kostki z chleba świętojańskiego" (zmodyfikowany przepis z opakowania):

3 jaja
szklanka cukru
szklanka mleka
szklanka mąki
szklanka mielonego chleba świętojańskiego
6 łyżek oliwy
5 łyżek rumu
3 łyżeczki proszku do pieczenia
skórka z cytryny

Żółtka utrzeć z cukrem. Dodać mleko, mąkę, a następnie resztę składników. Na końcu dodać ubite białka. Wszystko wymieszać, piec w 200 st. C około 40 minut.

Zapach powstały w trakcie pieczenia nie obiecuje dużo, ale smak zdecydowanie robi wrażenie.

Po upieczeniu pokroić w kwadraty, posypać cukrem pudrem.


Znalazlam też inny przepis, z dodatkiem jabłek: http://www.coolinarika.com/recept/kocke-od-rogaca/

wtorek, 20 sierpnia 2013

Zielona Toskania

Toskania, mimo że dużo się o niej pisze i mówi, od ekologicznej strony jest praktycznie nie znana. Aleksandra Seghi, smakoszka z Toskanii, Polka od kilkunastu lat mieszkająca w Pistoi, pisze o ekożyciu w jednym z najpiękniejszych zakątków świata. To bardzo znamienne, bo współczesne społeczeństwo, nastawione na konsumpcjonizm i wygodę, swoim zachowaniem wpływa na degradację środowiska naturalnego, na niszczenie, zaśmiecenie także i takich miejsc.

Autorka propaguje zdrową i ekologiczną żywność, powołując się na słynne powiedzenie, że człowiek jest tym, co je. Jej książka jest opowieścią o tym, jak rodzina i przyjaciele prowadzą  życie w zgodzie z naturą, w sposób świadomy i przyjazny dla środowiska.  Aleksandra Seghi sporo miejsca poświęca zrodzonemu niedawno ruchowi zakupów solidarnych. Są to grupy osób, które skrzykują się przez internet i robią wspólne zakupy, zamawiając produkty od lokalnych, małych producentów.  Autorka pisze o kooperatywach spożywczych i innych mądrych pomysłach na poprawę świata. Mnóstwo tu ciekawostek, informacji, których próżno szukać w innych publikacjach.

„Zielona Toskania” jest jedyna w swoim rodzaju, to ważna i potrzebna książka. Ogarnięta pasją kulinarną Seghi nie byłaby sobą, gdyby nie umieściła w niej kilku przepisów na pyszne i zdrowe dania, oparte na warzywach i owocach pochodzących z ekologicznych upraw, oczywiście na oliwie i ziołach. (et)


Aleksandra Seghi
Zielona Toskania
Grupa Wydawnicza Relacja


Recenzja ukazała się Magazynie Literackim KSIĄŻKI.


Zachęcam również do lektury wywiadu, jaki przeprowadziłam z Aleksandrą Seghi, przy okazji premiery jej książki "Słodkie pieczone kasztany":
http://oliwny.blogspot.com/2013/02/moja-toskania-zmienia-zapachy.html




piątek, 19 lipca 2013

Pierogi z kurkami

Polskie składniki doprawione odrobiną śródziemnomorskiego słońca.

Kurki nazywane są złotem lasu, oliwa natomiast płynnym złotem.  Te pierożki są na wagę złota!

 



Na ciasto:

500 g mąki pszennej
3 łyżki oliwy
letnia woda
sól do smaku

 

 
 
 
 
Na farsz:

400 g kurek
150/200 g sera twarogowego
duża cebula
3 ząbki czosnku
sól, pieprz

oliwa

 

 
Grzyby sparzyć, pokroić drobno, posiekać cebulkę. Podsmażyć na oliwie cebulę i kurki. Dodać czosnek, sól i pieprz. Po wystudzeniu połączyć z serem.

 
Ciasto rozwałkować, wyciąć krążki, które następnie napełnić się farszem i zlepić. Gotować w osolonej wodzie aż do wypłynięcia.

Najlepiej smakują polane oczywiście oliwą! Polecam peperoncino.