sobota, 13 kwietnia 2013

Smażone ziemniaki z suszonymi pomidorami


 
Zastosowań oliwy w kuchni jest mnóstwo, począwszy od zup, sałat aż po ciasta. Tym razem występuje w duecie z ziemniakami. Danie sprawdza się jako świetny dodatek do mięs, chociaż najlepiej smakuje samo, wprost z patelni. Po prostu ziemniak z efektem wow!

 

 


 
 
1 kg młodych ziemniaków
0,5 szklanki oliwy extra vergine
0,5 łyżeczki papryka słodkiej w proszku
5-6 suszonych pomidorów w oliwie, drobno posiekanych
łyżka kaparów
łyżeczka suszonego oregano
sól

 

Ugotować ziemniaki w osolonej wodzie. Ostudzić i pokroić w plastry. Rozgrzać oliwę na dużej patelni. Wrzucić ziemniaki i smażyć przez 5 minut. Posypać papryką, dodać pomidory, kapary, posolić i smażyć aż do zrumienienia. Posypać oregano i podawać gorące.


Warto poeksperymentować z oliwą ziołową, czosnkową czy truflową. Za każdym razem inne wrażenia smakowe.

 

 

niedziela, 7 kwietnia 2013

Foccacia z prosciutto, rukolą i parmezanem




Placek przypominający ciasto na pizzę, do przygotowania którego potrzeba wysokiej jakości oliwy. Czy foccacia jest z szynką, z serem, pomidorami, czy tylko polana oliwą – każda smakuje wybornie. We Włoszech najlepsze jada się w barach szybkiej obsługi






ciasto:

500 g mąki
10 g suchych drożdży
¼ szkanki oliwy extra virgin
300 ml letniej wody
szczypta soli


farsz:
5-6 plasterków szynki prosciutto
duża garść rukoli
100 g startego parmezanu
10 pomidorków koktajlowych

 
Mąkę wsypać do dużej miski, dodać drożdże, oliwę, sól oraz wodę (stopniowo).  Wyrabiać ciasto ręką do momentu, aż się stanie gładkie i elastyczne. Uformować kulę, przykryć ściereczką i odstawić na półtorej godziny, aby podwoiło swoją objętość.

Blachę z piekarnika wyłożyć papierem pergaminowym. Piekarnik rozgrzać do 230 st. C.  Ciasto rozłożyć na posmarowanym oliwą pergaminie i rozciągnąć je dłońmi w podłużny dysk, grubości ok. 1 cm. Wykonać palcami zagłębienia na powierzchni ciasta. Posmarować wierzch odrobiną oliwy, posypać solą gruboziarnistą. Piec 20-25 minut na złoty kolor. Po upeczeniu ułożyć na cieście szynkę, rukolę, pomidory i parmezan. Pokroić na kawałki i serwować na ciepło.



 

 

sobota, 30 marca 2013

Sycylijska cassata

Tradycyjne sycylijskie ciasto wielkanocne z ricotty i kandyzowanych owoców, otoczonych warstwą masy migdałowej.

Cassata wywodzi się z Palermo. Narodziła się w XI wieku w klasztorze, w którym zakonnice wyrabiały słodkie przysmaki, ciasta i tarty, sprzedawały je podczas świąt wielkanocnych i w ten sposób uzupełniały zawartości kościelnych szkatuł.

Nazwa cassata, jak wyjaśnia Elena Kostioukovitch w „Sekretach włoskiej kuchni”, pochodzi od arabskiego słowa quasi-at czyli „kociołek”. Ma upamiętniać zwycięstwo chrześcijan nad Arabami. „Cassata kryje w sobie całą historię Sycylii, od paleolitycznego przepisu, poprzez zamknięte w jej duchu wpływy greckie, arabskie, normańskie i hiszpańskie”.
A i jeszcze jedno - jak zauważa autorka, mimo że cassata została wymyślona w klasztorze, nie wygląda bynajmniej po "bożemu" i kryje w sobie wiele utajonej erotyki.

 Składniki:
Biszkopt

    7 jaj (w temperaturze pokojowej)
    1 szklanka cukru
    1 szklanka mąki pszennej
    1/3 szklanki mąki ziemniaczanej
    1 łyżeczka proszku do pieczenia

    3 łyżki oliwy



Dno formy o średnicy 26 cm wyłożyć papierem do pieczenia. Piekarnik nagrzać do 180 stopni C (góra i dół bez termoobiegu).

Białka ubić na sztywno. Wciąż miksując dodawać stopniowo żółtka, następnie dodawać cukier, cały czas dokładnie ubijając, aż cukier całkowicie się rozpuści a piana będzie bardzo puszysta i gęsta.

Do oddzielnej miski przesiać mąkę pszenną, ziemniaczaną i proszek do pieczenia, a następnie oliwy i wymieszać. Otrzymaną mieszankę dodać do ubitej masy i wymieszać  łyżką.

Masę wyłożyć do formy i wstawić ją do piekarnika. Piec przez około 40 minut. Wyjąć, ostudzić, przekroić na 2 blaty.

 
Likier maraschino – do nasączania biszkoptu

50 dag sera ricotta
6 łyżek cukru
2 łyżeczki cukru waniliowego
2 łyżki likieru pomarańczowego (np. cointreau) lub amaretto
5 dag gorzkiej czekolady, drobno posiekanej
15 dag kandyzowanych owoców
masa marcepanowa (25 dag)

Ricottę utrzeć z cukrem i cukrem waniliowym, dodać likier, czekoladę i owoce i wszystko razem wymieszać.
Na dno okrągłej tortownicy położyć biszkoptowy placek, nasączyć go likierem maraschino. Wyłożyć masę. Przykryć drugim plackiem biszkoptowym i również go nasączyć.




Całość wstawić na kilka godzin do lodówki.
Masę marcepanową rozwałkować tak, aby dało się pokryć nią wierzch i boki ciasta. Przykryć ciasto masą i dowolnie udekorować.




niedziela, 24 marca 2013

Zielenina do obiadu

 
Burak liściasty

Na BioBazarze organizowanym co sobota przy ul. Żelaznej w Warszawie w starej fabryce Norblina można zaopatrzyć się w świeże ekologiczne warzywa i owoce oraz inne produkty, jak mleko, sery czy pieczywo. To taki większy bazarek w dość oryginalnym miejscu, tyle że zafiksowany na ekologię, co oznacza, że powinny tam być sprzedawane wyłącznie produkty organiczne z certyfikatami rolnictwa ekologicznego. Znacznie częściej odwiedzam zwykłe bazarki, ale od czasu do czasu lubię zajrzeć tam w poszukiwaniu bionowinek, ciekawostek i rzadko spotykanych produktów w dobrej jakości. Ostatnia wizyta zakończyła się zakupem oryginalnej greckiej fety z koziego mleka i dość rzadkiego u nas buraka liściowego.

To zielone warzywo znad Morza Śródziemnego, znane jest też jako boćwina, mangold, kapusta rzymska, burak szpinakowy. We Włoszech zwie się bietola, w Hiszpanii acelga, w Chorwacji blitva.

Buraka liściastego serwuje się jako przystawkę do innych potraw, jako dodatek do mięs i ryb. Przygotowanie jest banalnie proste:



Na dużej patelni rozgrzewamy oliwę. Dodajemy 2 posiekane ząbki czosnku, wrzucamy umyte i pokrojone liście i smażymy ok. minuty. Przykrywamy patelnię, zmniejszamy ogień i dusimy liście do miękkości, doprawiamy solą i pieprzem.

W mojej ulubionej chorwackiej wersji dodaje się jeszcze pokrojone w kostkę ugotowane ziemniaki.


niedziela, 10 marca 2013

Tajemnice śródziemnomorskiego złota

 
Podstawowy składnik diety śródziemnomorskiej, „płynne złoto” - jak określał oliwę Homer. Trzeba do niej dorosnąć, rozsmakować się. Na szczęście coraz więcej Polaków zaczyna doceniać jej walory smakowicie i zdrowotne, potrafi wybrać tę najlepszą i umiejętnie wykorzytać ją w kuchni. A możliwości potraw z oliwą jest bardzo dużo, można nią spokojnie zastąpić każdy tłuszcz (jak smalec czy masło) i to z wielką korzyścią dla zdrowia.

 
Niedawno na rynku wydawniczym ukazało się cacuszko - niewielkiego formatu pigułka na temat oliwy, zapakowana gustownie w puszkę, przypominającą tę na oliwę.

Książeczka Carli Bardi pt. "Oliwa" nęci, wodzi na pokuszenie, zachwyca swą urodą. Początkowe strony zawierają absolutnie najważniesze informacje na temat historii, uprawy drzew oliwnych, tłoczenia oliwek, zalet oliwy itd. Przeważającą część książki stanowią receptury na najrozmaitsze potrawy, do przygotowania których wykorzystuje się oliwę, w tym foccacia, pieczeń jagnięca, sałatka z truskawkami i fenkułem, karnawałowe ciasto czy rumowe babeczki. Duży nacisk położono na fantastyczny wygląd potraw, doskonałej jakości zdjęcia. Warto podkreślić dbałość o stronę edytorską. Książka jest bardzo praktyczna, autorka podaje przepisy na nieskomplikowane, nie dość że szybkie w przygotowaniu, to jeszcze wyszukane i imponujące dania.